»»» Θαύματα και σημεία - Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ) / Κεφάλαιο Α' - Τι λέει η Ἀγια Γραφή / Δεν μας χρειάζονται πια
Δεν μας χρειάζονται πια
Κεφάλαιο Α'
Τι λέει η Άγια Γραφή
- Σημείον εκ του Ουρανού
- Έργα διαβόλου και έργα Θεού
- Να πλανήση, ει δυνατόν, και εκλεκτούς
- Απάτη και κατεργαριά
- Το λάθος των Φαρισαίων
- Τα θαύματα του Χριστού
- Μυστική σημασία
- Αφετηρία πίστης
- Γιατί ο κόσμος δεν πιστεύει;
- Πως ο άνθρωπος καταντάει υπηρέτης του Αντίχριστου
- Η αποστασία προστάδιο της ελεύσεως του Αντιχρίστου
- Σημεία της αιώνιας σωτηρίας
- Τα θαύματα άλλοτε και σήμερα
- Δεν μας χρειάζονται πια
- Ο λόγος του Θεού
Αν τα σημεία και τα θαύματα ήσαν οπωσδήποτε απαραίτητα, θα παρέμεναν για πάντα. Για πάντα παραμένει ο λόγος του Θεού. Τα θαύματα, σαν πύλη, απλώς μας οδηγούν σ’ αυτόν. Αυτός εξαπλώθηκε. Αυτός κυριάρχησε. Αυτός κατέκτησε τον κόσμο. Αυτός ερμηνεύθηκε με τόσο υπέροχο τρόπο από τους αγίους Πατέρες. Και έτσι σήμερα η μυσταγώγησή μας σ’ αυτόν και η προσοικείωσή του μας είναι, όταν το θέλωμε, τόσο εύκολη! Αυτός μας χρειάζεται. Αυτός μας είναι απαραίτητος. Από αυτόν εξαρτάται η σωτηρία μας. Αυτός μας προξενεί τα αιώνια αγαθά. Αυτός μας κηρύσσει την βασιλεία των ουρανών. Σ’ αυτόν είναι αποθησαυρισμένα τα πιο μεγάλα θαυμάσια, δηλ. τα πιο μεγάλα θαύματα του Θεού[61].
«Το ρήμα Κυρίου μένει εις τον αιώνα• τούτο δε εστι το ρήμα το ευαγγελισθέν εις υμάς»[62]. Στο λόγο του Θεού βρίσκεται η ζωή[63]. Αυτός θα ξαναδώση στους νεκρούς την αιώνιο ζωή, αφού πρώτα τους δώσει αγία ζωή. Οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν «έχουν αναγεννηθή• γεννήθηκαν για δεύτερη φορά• αυτή τη φορά όχι από ένα σπέρμα φθαρτό, αλλά από ένα παράγοντα άφθαρτο• από το λόγο του άφθαρτου Θεού, που μένει εις τον αιώνα»[64].
Βιβλιογραφία
[61] Ψαλμ. 118, 18.
[62] Α’ Πέτρ. 1, 25.
[63] Ιωάν. 1, 4.
[64] Α’ Πέτρ. 1, 23.
Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον; 
